Tweede verblijf en belastingen in België: wat betaalt u écht in 2026?

De fiscale realiteit van een tweede verblijf in België

Wie een vakantiewoning koopt aan de Belgische kust, stuit vroeg of laat op de fiscale werkelijkheid. Dat hoeft geen verrassing te zijn — mits u vooraf goed geïnformeerd bent. In dit artikel zetten we alle relevante belastingen op een rij voor 2026, specifiek voor een seacottage of vakantievastgoed aan de kust.

Belangrijk: dit artikel is informatief van aard. Voor uw persoonlijke fiscale situatie raadpleegt u best een notaris of belastingadviseur.

1. Registratierechten bij aankoop

Bij de aankoop van een tweede verblijf in Vlaanderen betaalt u 12% registratierechten op de aankoopprijs. Het verlaagde tarief van 2% (dat geldt voor een hoofdverblijfplaats) is niet van toepassing op een vakantiewoning.

Voor een seacottage van €120.000 bedragen de registratierechten dus €14.400. Dat is een bedrag om rekening mee te houden bij uw totaalbudget — maar nog altijd een stuk lager dan bij een appartement van €300.000 (€36.000 aan registratierechten).

2. Kadastraal inkomen en personenbelasting

Elk vastgoed in België heeft een kadastraal inkomen (KI) — een forfaitaire huurwaarde bepaald door de overheid. Voor een tweede verblijf moet u het niet-geïndexeerde KI aangeven in uw jaarlijkse belastingaangifte onder code 1106/2106.

De belastbare basis wordt berekend als: KI × indexeringscoëfficiënt × 1,4. Dit bedrag wordt belast aan uw marginaal tarief in de personenbelasting. Het KI van een seacottage is doorgaans laag — wat de fiscale impact beperkt houdt.

3. Tweedeverblijfstaks

De meeste kustgemeenten heffen een jaarlijkse tweedeverblijfstaks op woningen waar niemand gedomicilieerd is. Het bedrag varieert per gemeente maar ligt aan de kust doorgaans tussen €600 en €1.000 per jaar.

Dit is een vaste kost die u moet inrekenen, ongeacht of u de woning verhuurt of niet. Voor een seacottage is dit bedrag — net als het KI — relatief laag vergeleken met een appartement.

4. Onroerende voorheffing

De onroerende voorheffing is een jaarlijkse belasting op basis van het geïndexeerde kadastraal inkomen, vermenigvuldigd met de opcentiemen van de gemeente en de provincie. Ook hier geldt: voor een seacottage met een laag KI is dit bedrag beperkt.

5. Wat als u verhuurt?

Wie zijn seacottage verhuurt aan particulieren voor toeristische verhuur, wordt in principe belast op basis van het kadastraal inkomen — niet op de werkelijke huurinkomsten. Dat is fiscaal voordelig: uw werkelijke huurinkomsten kunnen hoger liggen dan de forfaitaire belastbare basis.

Let wel: verhuur via professionele platforms of verhuurkantoren kan andere fiscale regels met zich meebrengen. Vraag advies aan een belastingspecialist voor uw specifieke situatie.

Seacottage vs. appartement: de fiscale vergelijking

Een seacottage heeft fiscaal een aantal voordelen ten opzichte van een appartement aan de kust:

• Lagere aankoopprijs → lagere registratierechten
• Geen syndicus of gemeenschappelijke kosten → jaarlijkse kostenstructuur eenvoudiger
• Laag kadastraal inkomen → beperkte personenbelasting
• Nieuwbouw → geen verborgen renovatiekosten de eerste jaren

Conclusie: goed geïnformeerd kopen

De belastingen op een tweede verblijf zijn reëel maar beheersbaar — zeker bij een seacottage met een lagere aankoopprijs dan een traditioneel appartement. De sleutel is vooraf weten wat u kunt verwachten, zodat u het totaalplaatje correct berekent.

Wilt u weten wat een seacottage u netto kost en oplevert? Gebruik onze rendementsscenario-tool of neem contact op met onze adviseur voor een vrijblijvend gesprek.

Meer over investeren in een seacottage →